Voor de klas met een tas vol spaarvarkens

15 Mar 2018

Gezin

Oude tijden herleven zodra ik op m’n fietsje aankom bij de basisschool in Apeldoorn. Spelende kinderen op het pleintje en twee juffen die even genieten van de buitenlucht en een appeltje naar binnen werken, de kinderen ondertussen nooit uit het oog verliezend.

Ik en mijn tas met spaarvarkens worden naar juf Marijke geleid die mij het lokaal laat zien. Een gezellige overvloed aan tekeningen, knutselspullen en andere werkjes komen je tegemoet.

Het duurt niet lang voordat de eerste kinderen na hun pauze binnenwandelen. “Hoi!”, zeg ik als ze binnenkomen. “Hoi”, zeggen ze een beetje vertwijfeld en gaan zitten. Één kind geeft mij een hand en we vertellen onze naam. Daarna duurt het hooguit een paar seconden voordat álle andere kinderen in een rijtje staan om mij de hand te schudden. Super leuk.

Na een korte introductie door hun juf mag ik beginnen en stel mezelf voor en vertel ze dat ik websites en apps maak die vaak over geld gaan. De spaarvarkentjes komen uit de tas en we gebruiken ze voor een spelletje waar de kinderen het bedrag moeten raden van een broodtrommel, een Eftelingkaartje of zelfs een auto. Veel kinderen weten het al erg goed, hoewel het bedrag van een auto natuurlijk lastig inschatten is. Uiteindelijk zit één leerling er het dichtstbij en wint een ‘echt’ spaarvarken die je zelf kunt beschilderen.

Zodra ik ze vraag of ze nog iets willen weten gaan er meteen een paar vingers de lucht in. “Hoe wordt geld gemaakt?”, “Hoeveel geld wordt er elke dag gedrukt?” maar ook “Wat is je lievelingsdier?” ontbreekt niet.

Dan komt er een vraag die ik van iemand uit groep 4 niet had verwacht: “Waarom moet je 110 euro teruggeven aan de bank als je 100 euro hebt geleend?”. Een super goede vraag. Maar hoe leg je 8-jarigen het principe van rente uit? Ik heb de 10 euro verschil maar “het bedankje voor het lenen van het geld” genoemd. Volwassenen zouden om deze uitleg waarschijnlijk een cynisch lachje moeten onderdrukken, maar de kinderen leken het te begrijpen.

Nadat we klassikaal nog een paar opdrachten van het werkblad hebben gedaan sluiten we het uur af met een kleurplaat.

“Kom je nog een keer?”, vragen een paar kinderen.
Met zo’n leuke klas, graag!
Ik pak mijn tas zonder spaarvarkens en ze zwaaien me uit: “doooeeei!”
“Doei!”